برای مهربانترین لیلای دنیا

 

کجایی لیلا

خیال شمال دیوانه ام کرده

پاییز زیبایی در راه است

نگو که نمی بینی اش

بیا برویم مگر نه انکه دوباره مهر ماه نزدیک است

مهر ماه و پاییزان پلور و بهشت رنگها

دریا و ماسه های ساحل و صدای اب

گوش کن لیلا

نگو که نمی شنوی.....

 

این شعر مال لیلای عزیزم بود پس کامنتش رو میذارم اینجا:

مبینم جنگل هزار رنگ قد برافراشته تا آسمان آبی در پیچ وخم های هراز را .
میشنوم صدای موجهای سنگین دریا را که لحظه لحظه همراه قدمهایمان نزدیکتر میشد و هیجان قلبهایمان را بیشتر میکرد
شر شر باران را برسرم احساس میکم. هوهوی بادو نوید طوفان. یک هفته هوای ابری .نسیم آرامی که از سوی دریا میوزد و ابرهای تیره ی خسته از یک هفته بارش سخت را باخود به سمت کوه میبرد واشعه ی طلایی خورشیدکه خرامان خرامان وباناز تابیدن رابر سبزه های تازه ی پشت پنجره آغاز میکندو صدای پای تو که آرام آرام به اتاق نزدیک میشود و............................همه را میبینم همه را میشنوم تواشکهای مرا می بینی ؟

 

قهوه که میخورم

تلخی اش تو را به خاطرم می اورد

که همیشه لیوانت تلخ بود

به تلخی روزگارمان شاید

طعم تلخ سیگار روی زبانم

تلخی دهان تو را هنگام بوسه در خاطرم تداعی میکند

من چه کنم که هنوز با هر اتفاق ساده ای تو همراهی

رهایم کن

ویرانم میکند این هجوم خاطرات

رهایم کن رهایم کن رهایم کن .....

 

گذرم از ان خانه تاریک

از ان کوجه خیس باران خورده

از ان سال های ترس و تنهایی

از ان همه روزهای سیاه

چه قدر به طول انجامید؟تنها شبی

من از کوچه های خیس باران خورده

شبی سرشار از ترس و دلهره گذشتم

در بیابان خشک نفزت و خشم

روزهای داغ و تفته را تاب اوردم

حالا بهار رسیده و منتظر بارانم

چشم من و این باد سرگردان چند روزی است که دنبال ابرهاست

صدای پای باران را میشنوم

ابرهای ابستن از پنجره اتاقم پیداست

شاید امشب ببارد و فردا افتابی باشد

روزی تازه و سلامی دوباره به افتاب

سلامی دوباره به خدای مهربان

و سلامی دوباره به دخترک خواب الوده ام

مهمونا چند تا چندتا از راه میرسیدند بلند میشد سلام میکرد و هر بار مامان با قیافه ای به ظاهر ناخرسند و نگران با صدایی تقریبا بلند میگفت انقدر نشین و پاشو عجیب بود چیزی رو که اون می خواست پنهان کنه مامان اصرار داشت به همه یاداوری کنه.....عمه خانوم از راه رسید و گفت مبارکه خوبی ایشالله عمه جون؟! به سلامتی حتما قیافه اش خیلی عجیب بود که عمه خانوم رفت سراغ مامان و پرسید دیشب کاری نکردند؟مامان گفته بود چرا تموم شد به سلامتی و گل از گل عمع خانوم شکفته بود و دوباره گفته بود مبارکه به به مبارکه!!!!!! ......یه لیوان اب خنک ریخت که بخوره خاله سریع ازش گرفت و گفت انقدر اب نخور خاله جون! نفهمید چرا؟ تشنه اش بود خاله که مثل مامان کارهاش عجیب و بی منطق نبود اون دیگه چرا؟ اون که همیشه مهربون بود حتی دیشب که اون دستمال مسخره رو داده بود دستش و گفته بود بگیر خاله جون ....فکر کرده بود چرا مامان اینکارها رو میکنه وقتی فرستادنش پیش دکتر پس این دیگه چیه؟.....

مثل یه جنازه خوابیده بود و گفته بود تمومش کن و مرد تمومش کرده بود و اون سوخته بود ....صبح خاله اومده بود و دستمال رو برده بود ....دستشویی داشت وقتی رفت توی دستشویی سوزش و درد شدید بهش فهموند که چرا نباید اب رو میخورد؟به سختی توونست کارش رو تموم کنه ..آینه رو برداشت و دوباره به دستشویی برگشت میخواست خودش رو ببینه... سلاخی شده بود اون سوزش وحشتناک بی دلیل نبود ...اب نخورد تا دستشویی نره ولی سوزش ادامه داشت....شب بود و هنوز میسوخت که مرد لباسش رو در اورد و داخل اتاق شد........

 

پی نوشت :فقط یه قصه است و به هیچ مساله و هیچ فردی مرتبط نیست

 

  اینو توی http://www.neemkat.com/ خوندم .... میدونم که همه اینطور نیستند

 در بلاد ما. . .
   زنان خود را میپیچند تا کسی به آنان نپیچد. . . !
   در بلاد ما برای شهادت دختر. . .
   خونی ریخته میشود تا. . .
   خونی ریخته نشود!
   به هر حال در بلاد ما
   مردان پیچک هایی خون ریزند!!!

اینم چون عصبانی بودم نوشتم :

جای تو خالی نیست در جمع

من و این حس غریب دلپذیر

من و این دخترک شاد ملوس

من و این خانه دلباز قشنگ

جایت اینجا خالی نیست......

حس بسيار خوشايندي است
حس خوب تابستان
ظهر داغ طولاني
سايه هاي لاغر و باريک
دخترک خيس در حوض کوچک خانه
بوي خوب ناهار اماده
حس بسيار خوشايندی است